شب های تار نم نم باران _که نیست کار _
اکنون کدام یک ز شما
بیدار می مانید
در بستر خشونت نومیدی
در بستر فشرده ی دل تنگی
در بستر تفکر پر درد رازتان
تا یاد آن _که خشم و جسارت بود _
بدرخشاند
تا دیر گاه، شعله ی آتش را
در چشم بازتان؟

از زره جامه تان اگر بشکوفید،

باد دیوانه
یال بلند اسب تمنا را
                                        آشفته کرد خواهد …

تا اوایل بازسازی هم اسم خمپاره خوردشه میشد بالای هتل پرشین دید. زود دست جنبوندن و صافش کردن وگرنه به قول حضرت ایرج میرزا: مردم همه می جهنمیدند...

همیشه صورت نصفه ی هتل پرشینه (بعدن شد آزادی) که  می دیدم یادم می افتاد بهش. شکر خدا نتونستن غمه تو چشای مو ببینن.... هتل پرشینه توسعه دادن که جای او خدا بیامرزم خالی نباشه !